Atlıhan Dündar günlüğü

Salsa


Özledim...


Bugün gel Özledim. Gelirken baharımı da getir, kokuna bandırıp. Gelince sarıl bana, kokun bulaşsın her yanıma.
Gidince sen ben sen olayım.
Sen gidince ben sen kokayım...

Ağladık...


Bugün seni seviyorum bile utandı var olmaktan, bana acı vermekten içimde. Söylerken ben, O dudaklarımın arasında pek bi hüzünlü, buruk ağlamaklıydı. Ne yapacağını bilemedi, karşılıksız kaldığında anlamsızlaştı; kalakaldı!!! Ben senin yaptığını yapamadım. Bırakamadım onu öylece. Bırakamazdım. Sahip çıktım, acıdım, aldım geri içime kendi acınası halimle.
Sen gelmemiştin, ama yine gittin!!!
Sen giderken ben güle güle diyebildim...

Burdaydım...


Asıl aşkı kaybettiğinde göremezsin, kör olursun. Bilincin de gider. Ne gelecek vardır nede geçmiş. Solarsın, yalancı baharlara. Hep son baharın hüznünü yaşarsın. Ağlarsın yüzünde gülücüklerle içine. Anlatamazsın kimselere. Anlamazsın baharın gerçekten geldiğini. Sen beklemeye devam edersin.
Ordamıydın?
Bilmeyi çok isterdim.
Ben geldim.
Burdaydım.
Ama artık yokum,
kendi sonbaharımda kayboldum.